Η οικονομική ανάπτυξη του Δήμου Ελλομένου παραδοσιακά στηρίζονταν στο πρωτογενή τομέα, στην κτηνοτροφία την αλιεία και γεωργία, με κύρια προϊόντα το ελαιόλαδο το κρασί και το μέλι, καθώς επίσης εσπεριδοειδή και κηπευτικά, κτηνοτροφία και αλιεία’ τις τελευταίες δεκαετίες όμως έχει σημαντική αύξηση ο τριτογενής τομέας και κυρίως ο τομέας της παροχής υπηρεσιών και του τουρισμού. Η ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του Δήμου είναι κατάλληλη για την ανάπτυξη της αλιείας. Υπάρχει σημαντική ποικιλία αλιευμάτων καθώς επίσης και σημαντικός αριθμός αλιευτικών σκαφών και απασχολούμενων με την αλιεία που ισοδυναμεί με το 15% του ενεργού πληθυσμού. Επίσης, από την σύγκριση της διαχρονικής εξέλιξης της αλιείας κατά τα τελευταία χρόνια (1988-1992) προκύπτει ότι υπάρχει σταθερή αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ ο αριθμός των εργαζομένων παραμένει σταθερός.
Η διαδικασία αυτή του μετασχηματισμού της οικονομίας του Δήμου προς μια οικονομία με όλα τα χαρακτηριστικά του τριτογενούς τομέα ακόμη βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ο Δευτερογενής τομέας από πλευράς απασχόλησης και ανταγωνιστικότητας βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και καλύπτει ένα πολύ μικρό ποσοστό απασχόλησης. Στο Δήμο λειτουργούν αρκετά ελαιοτριβεία καθώς επίσης και βιοτεχνίες τυποποίησης και ραφιναρίσματος ελαίου. Καθώς επίσης και ναυπηγία μικρών σκαφών, συντήρησης και φύλαξης.
Ο δήμος μετασχηματίστηκε από μια παραδοσιακή αγροτική οικονομία σε μια οικονομία παροχής υπηρεσιών τις τελευταίες δεκαετίες που επικρατεί – κυριαρχεί ο τουρισμός. Η τουριστική ανάπτυξη έγινε με βάση το κυρίαρχο πρότυπο του μαζικού τουρισμού, που χαρακτηρίζεται από την εποχικότητα και την χαμηλή ποιότητα και εισόδημα των τουριστών. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ο τόπος είναι πολύ διαφορετικός από παλαιότερα. Επίσης η πληθυσμιακή ανάπτυξη των παραλίων μετέβαλε την πληθυσμιακή κατανομή. Οι κάτοικοι από τον εσωτερικό ορεινό όγκο ανέπτυξαν δραστηριότητες σχετικές με τον τουρισμό διατηρώντας παράλληλα τις χειμερινές αγροτικές ασχολίες στα ορεινά χωριά.
Τα κύρια χαρακτηριστικά όμως του Δήμου – η ιδιαίτερα προικισμένη φύση, η πλούσια καλλιτεχνική και πολιτιστική κληρονομιά, το ήδη σημαντικό επενδεδυμένο κεφάλαιο στον τομέα των τουριστικών υποδομών και η συνεχής και αδιάκοπη σύνδεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, σε συνδυασμό με το χαμηλό κόστος μεταφοράς- ευνοούν την ανάπτυξη του ποιοτικού τουρισμού και μάλιστα των ειδικών μορφών τουρισμού (θαλάσσιος τουρισμός, οικολογικός τουρισμός, αγροτουρισμός, πολιτιστικός τουρισμός κλπ). Έχουν γίνει κάποια βήματα τα τελευταία χρόνια προς αυτή την κατεύθυνση όμως πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά ιδιαίτερα στον τομέα των επενδύσεων των μεταφορών και την σωστή απορρόφηση του εργατικού δυναμικού.